Zeeuws-Vlaanderen - Wallen van Aardenburg
Wallen van Aardenburg
Door de hogere ligging van het dekzandgebied was Aardenburg al in de 2e eeuw bewoond. Het Romeinse leger legde hier een militaire versterking aan, een castellum, waarvan nog steeds sporen in het huidige wallencomplex aanwezig zijn. Aan het eind van de 3e eeuw werd het toenmalige Aardenburg weer verlaten. Pas in de 8e en 9e eeuw verschijnen er hier weer mensen. In de Middeleeuwen groeide Aardenburg uit tot een betekenisvolle handels- en havenstad. Een deel van de wallen stamt uit de middeleeuwen. In de 17e eeuw, tijdens de Tachtigjarige oorlog, werden de wallen sterk aangepast. Alhoewel er in de loop van de tijd veel wallen geslecht of vergraven zijn, en grachten gedempt werden, vormen de huidige restanten van de wallen nog steeds een belangrijk cultuurhistorisch monument.
Maar de wallen hebben ook qua landschap en natuur veel te bieden. Een ideaal leefgebied voor de boomkikker zijn de gradiëntrijke graslanden in combinatie met plaatselijk struweelbegroeiing. Gradiënten zijn overgangen in leefomstandigheden, waar veel soorten van profiteren. De graslanden zijn moerassig langs de grachten en drinkpoelen en droog en schraal op het waltalud. De laatste jaren worden hier in het voorjaar zo'n 80-100 roepende boomkikkermannetjes geteld. Dat zijn er te weinig om op langere termijn deze populatie in stand te houden. Het Zeeuwse Landschap streeft er dan ook naar om door het deels opnieuw inrichten hier meer leefgebied voor deze zeldzame soort te scheppen. Uiteraard verliezen we daarbij niet de cultuurhistorische waarden van het gebied uit het oog. Andere amfibieën die hier voorkomen zijn de kamsalamander, en de groene en bruine kikker. Het Zeeuwse Landschap heeft nu ruim 25 hectare van de wallen in beheer. In de loop van de jaren zal de Stichting de oude populierenbeplanting op en langs de wallen vervangen door knotbomen, opgaande bomen en struwelen. Op een aantal plaatsen zal gekozen worden voor de ontwikkeling van kruidenrijk grasland. Het gebied wordt open gehouden door grazers, soms aangevuld met maaien.
Toegankelijkheid
