Zeeuws-Vlaanderen - Inlaag Hoofdplaat
Het gebied rondom Hoofdplaat staat bekend om haar vele dijkvallen. Bij een dijkval schuiven stukken dijk in een diepe geul in zee. Om zulke dijkdoorbraken op te vangen werd direct achter de verzwakte dijk een nieuwe dijk opgeworpen. Zo ontstonden kleine poldertjes achter de zeedijk die door het ter plaatse weggraven van de benodigde grond vaak een nat karakter hadden met een fraaie flora en fauna. Bij de aanleg van de nieuwe deltadijken zijn verschillende waardevolle inlagen verloren gegaan. Wat over is, is nog steeds de moeite waard!
Flora en fauna
Het hooilandje in het Inlaagje van Hoofdplaat herbergt maar liefst 5 soorten orchideeën op een oppervlakte nauwelijks groter dan het strafschopgebied van een voetbalveld. In het vochtige wilgenbosje groeit het schaafstro, een voor Zeeuwse begrippen zeldzaam lid uit de paardenstaartfamilie. De laagste delen zijn begroeid met riet. Hier broedt ieder jaar de bruine kiekendief. Soms is het karakteristieke geluid (ping-ping) van het baardmannetje te horen.
De Vossekaai bestaat uit inlagen, dijken, hooilandjes, lage weiden en een populierenbos tussen Hoofdplaat en het gehucht de Hoogeweg. In 2000 werd op een van de dijkjes de kleinbloemige salie gevonden. Een naar werd aangenomen uitgestorven soort die voor het laatst in 1948 in Nederland was aangetroffen. Momenteel is de groeiplaats in de Vossekaai de enige wilde groeiplaats in de Benelux. Ingeklemd tussen het bos en het vakantiedorp ligt een hooilandje. Naast de bekende rietorchis groeit hier veel zilt torkruid, zilte zegge, zilte rus en kattendoorn. Onvoorspelbaar is het optreden van klavervreter. Deze parasiet op rode klaver kan er het ene jaar massaal staan om vervolgens het jaar daarop kompleet verstek te laten gaan.
De laaggelegen delen van de meest oostelijke inlaag staan in het voorjaar volledig blank. Met een onderwaterbegroeiing van rode waterereprijs en watermunt een ideaal biotoop voor de bruine kikker om zijn eitjes af te zetten. Als in de zomer het water is verdampt en de kikkervisjes op het land zitten, vult de inlaag zich met een geur van watermunt. Boven de drinkputten zweven libellen en waterjuffers en op kale stukjes dijkhelling is de argusvlinder te zien. Kleine zilverreigers zoeken er stekelbaarsjes. In 2001 zijn de weidegronden ten westen van het bos opnieuw ingericht. Ze hebben een meer natuurlijk karakter gekregen. Een deel van de voedselrijke toplaag is afgegraven en er zijn verspreid gelegen natte laagtes gecreëerd. Voorlopig zijn hier vooral nog pioniersoorten te vinden.
Het gebied wordt beheerd door grazers die in de zomer de vegetatie wat open houden, soms aangevuld door maaien. De hooilandjes worden vanwege de bijzondere plantengroei alleen gemaaid. Het maaisel wordt afgevoerd zodat het steeds voedselarmer wordt - daar houden veel soorten van!
Toegankelijkheid
Vanaf het vakantiepark Village Scaldia loopt een wandelroute met bruggetje door een deel van het gebied en het bos. Het Inlaagje is omwille van de grote kwetsbaarheid niet toegankelijk. De weilanden zijn vanaf de weg prima te overzien.
Loslopend vee
In het terrein lopen koeien, ook op de wandelroute. Zij kunnen onvoorspelbaar reageren op bezoekers. Laat hen daarom met rust, houd afstand, voer of aai de dieren niet en houd honden aan de lijn.
