Walcheren - Sint Laurens Weihoek
De Sint Laurense Weihoek vormt het centrale deel van het 'platte van Walcheren'. Dit oudlandgebied, waar klei op veen ligt, is van oorsprong erg laag. Moernering en inklinking door ontwatering hebben na de Middeleeuwen voor verdere verlaging van het maaiveld gezorgd. Hierdoor zijn de weilanden altijd te nat gebleven voor intensieve landbouw. Ondanks dat het oppervlakte extensief gebied in de tweede helft van de vorige eeuw toch nog is afgenomen, is het altijd al het weidevogelkerngebied voor Walcheren gebleven. Het gebied is momenteel aangewezen als EHS-gebied. Dit betekent dat de overgebleven kern als natuurgebied wordt beheerd en zich weer uitbreidt. Het eerste deel is in 2005 ingericht als weidevogelgebied. Een complex van 65 hectare vochtige weilanden met ondiepe plassen en greppels.
Het gebied is in ieder jaargetijde interessant en is evenals veel gebieden in Zeeland een pleisterplaats voor doortrekkende vogels zoals Wulpen, Regenwulpen, (IJslandse) Grutto's, Bosruiters, Kemphanen, Zilver- en Goudplevieren, Kleine Zilverreigers, Lepelaars en af en toe een Zomertaling. Er worden geregeld ook schaarse soorten gezien zoals Dwerggans (regionaal schaars, eerste waarneming voor Walcheren, 2004), Morinelplevier, Steltkluut, Grauwe Franjepoot en Witvleugelstern. En verder zeldzaamheden als Terekruiter (2008), Steppekiekendief (2005), Grote Geelpootruiter (1995), Amerikaanse- (2004 en 1994) en Aziatische Goudplevier (2004 en 1991) en Kleine Trap (1993). In de wintermaanden tref je er Smienten, Kolganzen en in de buurt vaak een club Kleine Zwanen. Er wordt ook nog wel eens een groepje rietganzen gezien. Naast grazende vogels zijn er in de winter ook Zwarte Ruiters, Groenpootruiters en Oeverlopers te zien. Veel van de genoemde steltlopers begeven zich vaak in de plassen en oevers daarvan. Deze plassen zijn in sommige gevallen ook direct langs de omliggende polderwegen gesitueerd. De oevers van de plassen zijn zo gemaakt dat zij in de loop van het voorjaar droogvallen en ruimte bieden voor het broeden van Kluten en Kleine Plevieren. In de graslanden broeden een kleine tiental paar Veldleeuwerik en Graspieper, maar er broeden relatief hoge dichtheden Grutto's en Kieviten. Bij nachtelijke bezoeken zijn er in het voorjaar ook geregeld verschillende roepende Kwartels te horen vanuit het gebied.
Toegang: Het gebied zelf mag niet worden betreden, maar is zeer goed te overzien vanaf de kleine rustige polderwegen (Stenen Kruisweg, Buttingseweg en Zandvoortseweg) rondom. Het gebied is met kijker en telescoop volledig te overzien en de in het gebied aanwezige vogels zijn relatief dichtbij te bestuderen, omdat ze zich weinig aantrekken van de bezoekers die dagelijks langs fietsen en wandelen.
