Zuid-Beveland - Ooster- en Westerschenge
De Schenge is een voormalige zeearm, die het eiland Wolphaartsdijk scheidde van de kern van Zuid-Beveland. Deze zeearm was van groot belang voor de scheepvaart vanuit Goes. In de achttiende eeuw ontstonden problemen, omdat het vaarwater te ondiep werd. Daarop werd besloten om het oostelijk deel van de Schenge in te polderen.In 1809 werd hier de bedijking van de Wilhelminapolder voltooid. Van de Schenge bleef een omvangrijke restgeul over, die nu bekend staat onder de naam Oosterschenge.
Zoals de meeste kreekresten wordt de Oosterschenge omzoomd door laagliggende weilanden.
Deze weilanden zijn rijk aan vogels en planten. Tot op heden kon slechts een klein deel van dit gebied worden aangekocht. Dit gedeelte is niet toegankelijk, maar wel is het mogelijk om vanaf de aangrenzende weg een beeld te krijgen van de rijk gevarieerde plantengroei. Door het voeren van een verschralend hooilandbeheer is er sprake van een grote verscheidenheid aan wilde planten.
Door de afdamming van de Schenge, bij de aanleg van de Wilhelminapolder, slibte de rest van de Schenge snel aan. Er volgden verschillende inpolderingen, met als sluitstuk de in 1874 bedijkte Schengepolder. De restgeul van de Schenge die in deze polder ligt is de Westerschenge. De Westerschenge ligt sterk geïsoleerd in het grootschalige polderland. Slechts op een paar plaatsen loopt de kreek op korte afstand van de openbare weg. De rietkraag langs de kreek grenst meestal direct aan het omliggende bouwland. Langs de westelijke oever is een smalle strook grasland aanwezig, waar diverse zeldzame planten voorkomen. De rietvelden zijn rijk aan broedende vogels. Jaarlijks broeden er meerdere paren bruine kiekendieven. Ook allerlei andere rietvogels, zoals kleine karekiet, rietzanger, snor en verschillende eendesoorten behoren tot de regelmatige broedvogels. In de winter verblijven rond de Westerschenge vaak rietganzen en kleine zwanen. Ook de elders nogal schaars voorkomende toppereend is soms in grote groepen aanwezig.
toegankelijkheid
De Ooster- en Westerschenge zijn niet vrij toegankelijk. Ze zijn wel vanaf de omliggende wegen te zien.
